Volkwagen Scirocco benim gençliğimin efsane otomobillerindendi.
İlk olarak 1974'te arzı endam etmişti otomobil piyasasına.
Volkwagen'in Karmann'la işbirliğinin sonucunda ortaya çıkmış bir otomobildi.
VW Karman Ghia'dan sonra larkanın yarattığı ilk heyecan verici otomobildi.
Scirocco'nun 1. serisi iyiydi ama 1982'de piyasaya çıkardığı 2. seri çok çok daha mükemmeldi ve dediğim gibi gençliğimin efsanelerindendi.
Çünkü o zamanlar büyük motorlu otomobillerin Türkiye'ye girişi yasaktı. 1979 yılında alınan bir kararla 1,6 litreden büyük motorların girişi yasaklanmıştı ve o dönemin bizim gibi otomaniacları Golf GTİ, Scirocco ve BMW 315 arasına sıkışmıştı.
Ya elden düşme büyük motorlu bir Amerikan alabilirdiniz, ya da sıfır otomobil almak içinseçenekler bununla sınırlıydı.
İşte öyle zamanlarda rüyamızdı Scricco.
VW otomobil dünyasını saran retro rüzgarına kapılıp da, Scirocco'yu yeniden üretme kararı verince bu yüzden çok sevinmiştim.
Bugün sizlere anlatmak için kullanmadan önce 3. nesil Scirocco'yu sadece bir kaç yolda görmüştüm ve açıkçası arkadan görünüşünü hayli etkileyici bulmuştum.
Doğuş Oto'nun test için yolladığı otomobili görünce önce dışardan uzun uzun inceledim.
Doğrusunu isterseniz hem çok beğendim hem de bazı eksikler gördüm.
Birincisi otomobil yandan görünüşü siuet olarak biraz FİAT'ın Bravo'yu anımsattı ki, bunu Scriocco'ya yakıştıramadım.
Önden görünüşü ise oldukça güzel fakat orada da farların xenon olmaması beni biraz üzdü.
Arkadan ise müthiş. Tam bir sportif coupe. Bu kadar şık bir görünüm sadece yeni Renault Megane Coupe'de var.
Otomobilin içine girince yetrli bir kalite duygusu ediniyorsunuz ama böylesine bir sportif otomobil yeterince "Seksi" değil.
Ne demek istediğimi anlamamış olabilirsiniz ama tam olarak durum bu.
Koltuklar sportif ama bir şey eksik gibi. Dash board dediğimiz yer yeterince sportif değil, Passat gibi. Göstergeler güzel ama genç bir duygu uyandırmıyor.
Müzik sistemi sıradan, CD çalarlı radyo sıradan. Sesi vasat.
Yani 20. yüzyılın son çeyreğinin efsanesi bir otomobilin içinin 21. yüzyıl versiyonu olmak için fazla vasat.
Her ÅŸey var. Her ÅŸey yeterinci iyi ama duygusal bir eksik var.
Ya da ne bileyim benim beklenti çıtam çok yüksek belki de!
Ancak motoru çalıştırdığınız ve yola koyulduğunuz anda bu izlenimler hemen değişiyor.
Çünkü Volkswagen Scirocco'da 1,4 litrelik bir motorla gerçek bir mucize yaratmış.
Eğer 1,4 litre böyle bir sürüş sağlıyorsa bunun 2 litresi ile herhalde aya gidilir diye düşünüyor insan.
Motoru çalıştırdığınız zaman 1,4 litreden ayli büyük motorun sesi geliyor önce.
Sonra vitesi D'ye alıyorsunuz ve gaza basıyorsunuz.
Mathiş bir akselerasyonla gidiyor. Küçük motora rağmen 7 ileri otomatik şanzıman büyüt işler başarıyor.
Otomobil motor hacmine göre rekor sayılabilecek bir sürede 0'dan 100'e çıkıyor.
İçerde ise rahatsız edici hiç bir gürültü yok. Tatlı bir motor sesi geliyor.
Direksiyondan kumandalı tiptronic şanzıman, manuel kullanımda da çok iyi. Yüsek devirlerde kullanıldığında iyi sonuç veriyor. Ancak otomobilin tek kusuru yüksek süratlerde ortaya çıkıyor. 140 kms süratten sonra otomobilin hızlanması oldukça düşüyor. 200 kms'ye zorlukla çıkıyor.
1,4 litrelik 160 beygir motor gerçekten mucizevi bir performans ve keyif sunuyor. Ancak kağıt üzerinde 240nm görünen torkun yüksek süratlerde hissedilmediğini söylemem gerek.
Fakat viraj performansları çok çok başarılı.
Scirocco sanki bir top mermisi gibi gidiyor. Sanki kızak pistinde giden bir bob gibi viraj alıyor. İnanılmaz bir sürüş duygusu veriyor. Bu kadar keyifli bir Volkswagen herhalde yapılmamıştır diye düşünüyorum. Savrulma yok, kopma yok. Akla ziyan bir sürüş ve insana çok fazla güven veren bir hali var. Öyle bir an geliyor ki, "Bun bu otomobille her şeyi yaparım" demeye başlıyorsunuz.
Üstelik bu otomobili sürekli yağışlı yollarda denedim. Islak zemine rağmen inanılmaz gidiyor ve hafif kilonun da etkisiyle çok güzel duruyor.
Ben bu otomobili sürekli 4 bin devirin üzerinde kullandım. Buna rağmen makul sayılabilecek 11 litre civarında bir tüketim yaptı ki, verdiği keyfe göre normal sayılır.
Benim gençliğimin bu alışması zor otomobili şimdi 30 bin euroluk fiyatıyla biraz daha ulaşıbalir duruyor. Ancak yine de pek ucuz sayılmaz.
Ancak gençlere ve genç olduğunu zannedenlere tavsiye edilir.
Hele hele bir de büyük motorlusu olsa herhalde tadından yenmez.
İç donanımda her şey yeterli ama heyecan eksik. Yeterince seksi de değil. Biraz daha sportif bir dokunuş istiyor. Fazla Alman, fazla Volkjagen olmuş. Müzik sistemi de çok çok iyi değil. Eskiden olsa Şükrü Okçu'ya götürür Alpine'ı taktırırdık ama şimdi bunu yapmak da kolay değil. Keşke daha iyi bir müzik sistemi koysalardı.
Otomobilin arkadan görünüşü şahane. Tek sorunu arka camın küçük olması. Geride yeterli görüşü sunmuyor. Fakat çok güzel görünüyor. hele hele stop lambaları süper. Bir de bagajı açmak için bagaj kapağında bir düğme yok. İlle de içerden açmak gerekiyor. Şart mıdır? Değil elbet ama olsa iyi olurdu.
Otomobil yandan FİAT'a benziyor. Arkadan süper görünüyor. Öndenz ise iyi ama farlar işi bozuyor. 30 bir eoru verdin mi, bir de xenon far istiyor insan. Sadece aydınlatma için değil görünüş için de istiyor. Bir xenon far grubu, alta ledli sinyaller çok şık olurdu. Yine de fena değil fakat o şahane arka tasarımdan sonra insan önde de bir kuş kondurulmuş olmasını talep ediyor. Belki yana da bir hava ızgarası falan. Belki çok şey istiyorum ama fena da etmiyorum galiba. Jantlar ise fena değil. Fren kaliperleri güzel ve büyük görünüyor.
BeÄŸendim
Motor boyuna göre büyük işler başarıyor
Şanzıman motorla çok uyumlu. B küçük motorla 7 ileri şanzıman kullanmak cesaret işi ama olmuş
Direksiyon hem tutuş, hem tasarım olarak iyi. Rahşan direksiyonu çok beğendi.
Yol tutuş süper.
Rijidite Porsche gibi
Tüketim çok az
BeÄŸenmedim
İç tasarım seksi ve sportif değil
Yan aynalar arkayı göstermiyor, dönüşlerde ön görüntüyü kapatıyor
Arka görüş zayıf
Müzik sistemi az
| Yorumlar |
|
